كافى » به سند صحيحى از زراره ، از امام ( باقر عليها السّلام ) آمده كه فرموده : فرشته نمىنويسد جز آنچه را شنيده باشد . و خداى - عزّ و جلّ - فرموده : وَ اذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خِيفَةً « 1 » ؛ و خداى خود را در دل ، با تضرع و بيم ياد كن . پس ثواب آن ذكر را كه در دل شخص بگذرد ، جز خداى - عزّ و جلّ - كسى نمىداند به جهت عظمت آن . « 2 » بنابراين همچنان‌كه ذكر در دل پاداش دارد و عنوان ذكر بر آن منطبق است ، همين‌طور دعا [ ى در دل ] ؛ زيرا كه يكى از اقسام ذكر مىباشد . مىگويم : دعا اخصّ از ذكر است و چون ذكر مقابل عظمت و بىخبرى است ، بر يادكننده در دل صدق مىكند كه خداى تعالى را ياد نموده ، ولى دعا مقابل سكوت و خاموشى است ، بنابراين جز با راندن بر زبان مصداق نمىيابد ، چنان‌كه در آغاز عنوان كردن بحث توجّه داديم . هشتم : شيخ جعفر كبير در كتاب « كشف الغطاء » گويد : دعا در حال ايستادن ، بهتر از نشستن است ، و در حال نشستن ، بهتر از دراز كشيدن مىباشد . نهم : پيش‌تر گفته شد كه : دعا به آنچه از امام معصوم عليه السّلام روايت گرديده بهتر و سزاوارتر است ، به همان دليل كه در مطلب ششم گذشت ، اضافه بر آنچه در آيات و روايات پيروى از ايشان امر شده ، و گرفتن علم و چگونگى طاعت و عبادت از آن بزرگواران توصيه گرديده است ، مانند فرمودهء خداى تعالى : قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي « 3 » ؛ بگو ( اى پيغمبر ! ) اگر خداوند را دوست مىداريد ، پس از من پيروى كنيد . و فرمودهء خداى تعالى : فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ * « 4 » ؛ پس از اهل ذكر سؤال كنيد . زيرا كه ذكر همان رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله است ، به جهت فرمودهء خداوند - تعالى شأنه - : قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً * رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِ اللَّهِ « 5 » ؛ به تحقيق كه خداوند به سوى شما فرستاد ذكرى ؛ پيامبرى را كه آيات خداوند را بر شما تلاوت مىكند . بنابراين ، خاندان معصوم آن حضرت ( اهل الذكر ) هستند ، چنان‌كه در روايات متعددى كه در جاى خود بيان گرديده است به آنان تفسير شده و اضافه بر امر به خواندن دعاهاى روايت شده از امامان و ثواب‌هايى كه بر خواندن آن‌ها وعده گرديده و در كتاب‌هاى دعا ضبط شده‌اند ، و به اضافه اين‌كه دعاهايى را هركدام ياد و نقل كرده‌اند تا مؤمنين آن دعاها را بازشناسند و آن‌ها را عمل كنند ، و شواهد ديگرى كه موجب يقين كردن به برترى دعاهاى وارده از ايشان بر دعاهاى ديگر مىباشد .

--> ( 1 ) . سوره اعراف ، آيه 205 . ( 2 ) . اصول كافى ، 2 / 502 . ( 3 ) . سوره آل عمران ، آيه 31 . ( 4 ) . سوره نحل ، آيه 42 ؛ و سوره انبياء ، آيه 7 . ( 5 ) . سوره طلاق ، آيه 11 .